ben melamet hırkasını 
kendim giydim eynime 
ar-ı namus şişesini 
taşa çaldım kime ne 

sofular haram demişler 
aşkımın şarabına 
ben doldurur ben içerim 
günah benim kime ne 

kah giderim medreseye 
ders okurum hak için 
kah giderim meygedeye 
dem çekerim aşk için. 

kah çıkarım gökyüzüne 
seyrederim alemi 
kah inerim yeryüzüne 
seyreder alem beni 

nesimi'ye sorsalar ki 
yarin ile hoş musun, 
hoş olayım ya olmayayım 
o yar benim kime ne.

ŞEHİTLERİMİZE...

Gönül Gel Seninle Muhabbet Edelim

Gönül gel seninle muhabbet edelim

Araya kimseyi alma sevdigim

Ya benim kimim var, kime yalvarayım

Kaldır kalbindeki karayı gönül

Dünya için gül benzini soldurma
Hâlden bilmeyene hâlin bildirme
Tabip olmayana yaran sardırma
Azdırırsın bir gün yarayı gönül

Solmazsa dünyada güzeller solmaz
Bu dünya fânidir kimseye kalmaz
Yalan dolan ile sofuluk olmaz
Mümin olan bekler berayı gönül

Derviş Ali'm öğüt verir özüne,
Gönül lutfeyledi geldi sözüne
Azrail konarsa göğsün düzüne,
O zaman görürsün karayı gönül

Ali Ekber Çiçek

Kasırga, birçok ağaçları kökünden sökerse de alçacık bir ota ihsanda bulunur. O sert rüzgar, otun zayıflığına acır. Gönül, artık sen de kuvvetten dem vurma. Balta ağaçların, dalların çokluğundan, sıklığından hiç korkar mı? Hepsini paramparça eder, kesip biçer. Fakat bir ota saldırmaz. Neşter yaradan başka yere vurulmaz. Aleve odunun çokluğundan ne gam? Kasap koyun sürüsünden kaçar mı?
Bu rüzgarın hareketi onun manasından ( o suretle zahir olan manadan, Tanrı kudretindendir) değirmen çarkına benzer; çark, ırmak suyunun esiridir. Bu nefesin alınıp verilmesi, girip çıkması da hevesli candan başka kimdendir? Can, o nefesi, nefesle çıkan sözü, bazen cim haline kor; bazen de ha ve dal haline ( bu suretle de inkar da bulunur). Gah o sözü barış sözü yapar, gah savaş sözü.

Mesneviden olduğunu sonradan öğrendiğim bu sözleri çok beğendim ve sizlerle paylaşmak istedim.